بديع الزمان فروزانفر
780
شرح مثنوى شريف ( فارسى )
مباحث كلّى : نفخهء صور و بحث در انواع آن مطابق روايات اسلامى ، نغمههاى درون انبيا و شرط ادراك آن ، عقايد مسلمانان در بارهء وجود پرى ، انبيا خلق را زندگى مىبخشند ، معنى قيامت و اينكه ظهور مردان حق قيامتى ديگر است ، قدرت خدا با واسطه و بىواسطه مؤثّر است ، لوازم اتّحاد بنده و حق ، قرب النّوافل ، قرب الفرائض ، وحدت اوليا و مردان حق و بيان اينكه پيروى هر يك از آنان بمنزلهء تبعيّت ديگران است ، فيض حق دائم است و شرط يافت آن طلب راستين است ، تن خار راه جانست ، ضعف و قوّت بشر ، فقر محمّدى و مباشرت امور دنيوى ، زنان در فرهنگ اسلامى ، مساوات زن و مرد در وصول بمقام ولايت و درجهء ارشاد ، معنى زن و مرد در تعبيرات مولانا ، تفاوت روح حيوانى و جان قدسى ، جان منبع خوشيهاست ، عقل جزوى عشق را ادراك نمىكند و منكر است ، بحث در خير و شرّ و اينكه شرّ نسبى است و در حكم الهى و نظام كلّى آفرينش جز خير نيست ، جسم اوليا حكم جان دارد و روح منكران آنها در حكم جسم است ، قدرت اوليا بر تبديل اوصاف ، جان از جهت منزّه است ، استدلال از وجود خزان و بهار بر بعث و حشر ، عالم حادث است بدليل تجدّد احوال ظاهرى و باطنى ، ابر و آفتاب غيبى و بيان اينكه هر چه در عالم حسّ است به صورت مجرّد و كاملتر در جهان غيب وجود دارد ، تأثير انفاس پيران و شرائط استفاده از آن ، شرط اكمال عقل و آثار آن ، نفس پيران مانند بهار زندگى بخش است ، اطاعت و تسليم شرط ارادت است ، غفلت پايهء اصلى زندگانى اجتماعى و برخوردارى از حيات است ، حكمت تعاقب غفلت و هوشيارى در وجود انسان ، تأثير سماع